x

Deel Je Inspiratie

[contact-form-7 id=”139″ title=”Zonder titel.”]




Wekelijkse nieuwsbrief

Laat nu je email adres achter

 

Jeff Wall in het Stedelijk Museum

Jeff Wall - Stedelijk Museum

Jeff Wall is een beroemde Canadees fotograaf die in de jaren 70 doorbrak met zijn foto’s getoond achter lichtbakken. Jeff Wall wordt geroemd om zijn foto’s die hij opbouwt met filmtechnieken. Zijn foto’s zijn zo geënsceneerd dat het net oogt alsof de compositie toevallig is. In werkelijkheid zijn de foto’s van Jeff Wall volledig geconstrueerd. Momenteel is de expositie ‘Tableaux Pictures Photographs 1996 – 2007’ te bewonderen in Het Stedelijk Museum in Amsterdam.

Jeff Wall’s foto’s zijn in de meeste gevallen nogal ‘gewoontjes’ op het eerste gezicht. Wanneer je er vlug langsloopt of kortstondig een blik op werpt zullen de beelden weinig bij je oproepen. Het zijn meestal alledaagse plaatjes, die al dan niet toevallig geschoten lijken te zijn. Niets is echter minder waar. Jeff Walls is geen fotograaf als Weegee die op de juiste plaats op het juiste moment een foto maakt. Walls bouwt zijn foto’s met uiterste precisie op. Als een schilder of beeldhouwer creëert hij zijn eigen beeld. De fotograaf ensceneert zijn foto’s echter op zijn vernuftige manier dat je goed moet kijken om te merken dat zijn foto’s niet bestaan uit toeval.

Jeff Wall - Stedelijk Museum

Het fascinerende aan Jeff Walls foto’s is dat ze zijn uit te pluizen. Hoe langer je naar één van zijn foto’s kijkt, hoe meer je opvalt. Een ogenschijnlijk alledaags tafereel van een paar spelende kinderen is in werkelijkheid een compositie, zoals die van een schilderij. Dat ene groene blaadje linksonder ligt daar niet toevallig. Walls stelt het beeld volledig op. Kleur, compositie of lichtval; Walls laat niets aan het toeval over. De fotograaf creëert zijn beelden zodat het bijna lijkt alsof het toevallige, willekeurige foto’s zijn maar al na even kijken merk je dat er iets niet klopt. De beelden zijn zo ‘gemaakt’ dat de foto’s, stuk voor stuk, een soort vreemde, bijna magische sfeer oproepen. Walls is tevens een kunsthistoricus en het is dan ook niet verwonderlijk dat hij met zijn foto’s regelmatig refereert naar beroemde schilderijen van diverse schilders uit de kunstgeschiedenis. Deze foto’s stralen eenzelfde serene rust uit als de schilderijen waarnaar ze verwijzen maar zijn tegelijkertijd zo interessant dan je er minutenlang naar kunt staren.

Jeff Walls fotografeert geen beroemdheden, acteurs of modellen, maar ook geen bijstandsgezinnen of arme Afrikaanse kindertjes. Zijn fascinatie ligt juist bij de Noord-Amerikaanse middenklasse en haar omgeving. In Tableaux Pictures Photographs 1996-2007 neemt de fotograaf uitsluitend de groep mensen waaruit het grootste gedeelte van de (Noord) Amerikaanse bevolking bestaat als onderwerp. Natuurlijk is er binnen deze groep onderscheid te zien, maar de mensen en locaties die de Canadees als onderwerp neemt representeren stuk voor stuk de middenklasse van Amerika. Doodgewone, herkenbare mensen die wonen in achterbuurten, vrijdags naar de kroeg gaan en hun zondagavond op de bank, achter de televisie, doorbrengen. Grappig weetje is trouwens dat de mensen op de foto’s van Jeff Wall vaak familie, vrienden of kennissen van de fotograaf zijn.

Jeff Wall - Stedelijk Museum

Het feit dat Walls uitsluitend de middenklasse gebruikt als onderwerp maakt zijn foto’s herkenbaar en origineel. Het is verfrissend om een kunstenaar te zien die eens niet een uiterste zoekt. Het is interessant dat de foto’s erg treffend zijn terwijl je als kijker weet dat de foto’s volledig geconstrueerd zijn. Neem bijvoorbeeld onderstaande foto uit 2007. Twee lachende dames op de voorgrond, beide een kaalgeplukte kip tussen de handen. Op de achtergrond zien we nog een plukker geconcentreerd aan het werk. Op het eerste gezicht een tamelijk alledaagse foto van een kippenplukkerij ergens in de Verenigde Staten. Kijkt men echter beter, dan zal men er snel achter komen dat de foto een gelaagde reflectie is op de Amerikaanse arbeidersklasse.

Let bijvoorbeeld eens op de kleuren in de foto. De blauwe en rode tinten staan in contrast met de grijze en bruine tinten van de schuur. De mollige vrouw op de voorgrond heeft net zo’n rozig gezicht als de kale kippetjes links. Het zou kunnen dat Jeff Wall hier wat impliceert over fabrieksarbeiders in Amerika. Zijn deze net zo betekenisloos als het product dat ze verwerken? Dat ze hersenloos werk verrichten, als een kip zonder kop. Als kijker kan je slechts gissen naar de betekenissen van Jeff Wall. Hoe langer je kijkt naar een van zijn werken, hoe meer lagen en verborgen betekenissen naar de oppervlakte drijven.

De presentatie van de foto’s in de expositie draagt bij aan de beleving. Zijn oeuvre is opgehangen zoals de fotograaf het bedoeld heeft; op groot formaat, achter lichtbakken. Omdat de foto’s op reusachtig formaat zijn afgedrukt worden de foto’s naast diepgaand ook op esthetisch niveau interessant. Met name de zwart wit foto’s zijn als verstilde, opzichzelfstaande beelden al een genot om naar te kijken.

De expositie van Jeff Wall in het Stedelijk Museum is meer dan de moeite van het bekijken waard. De foto’s zijn esthetisch, maar beschikken tegelijkertijd over een diepere betekenis. Neem de tijd om te verdrinken in één van Walls foto’s en ontdek de lagen die de meester kundig in zijn werk verstopt heeft.

Geschreven door gastblogger Jelle Havermans.

Schrijf je in voor de gratis inspirerende wekelijkse nieuwsbrief. Zodat je niets hoeft te missen!

Bron: Stedelijk




Wekelijkse nieuwsbrief

Laat nu je email adres achter